Wednesday 12 September 2012

တာ၀န္ရိွတာနဲ႔ အျပစ္ရိွတာမတူဘူးလို႔က်ြန္ေတာ္ထင္တယ္(၃)


ကြၽန္ေတာ္က ABSDF ဥကၠ႒ပါ။ ဥကၠ႒ဆိုေတာ့ အဲဒီျဖစ္ရပ္မွာ တာဝန္ရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုေမးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ရွင္းျပခြင့္ရတာ ေပါ့။ အဲဒါ တိုက္႐ိုက္မေျဖခင္ ABSDF ဆုိတဲ့ ေနာက္ခံ ေလးကို နည္းနည္းရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါမွ ခင္ဗ်ား တို႕ေရာ ဖတ္ရမယ့္ ပရိသတ္ေရာ နားလည္မွာေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ABSDFဆိုတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းကနယ္စပ္မွာ ေတာခုိတုန္းက ၈၈ ျဖစ္တဲ့အခါမွာ သပိတ္စခန္းထဲက လူေတြက နီးစပ္ရာနီးစပ္ရာကိုသြားၾကတယ္။ သိသိသာ သာ ႏိႈင္းယွဥ္ျပခ်င္တာက ကြန္ျမဴနစ္ပါတီလို႕ မဟုတ္ ဘူး။ အဖြဲ႕အစည္းက ေတာခိုသြားတာမဟုတ္ဘူး။ လူ ေတြကေတာခိုသြားတာ။ ေတာခိုလာတဲ့ သူေတြနဲ႕ကြၽန္ ေတာ္တုိ႕ကဖြဲ႕ထားတာ။


ဘာေျပာခ်င္တာလဲဆိုေတာ့ မႏၲေလးဘက္ကဆိုရင္ အိႏိၵယဘက္ထြက္သြားတယ္။ ကခ်င္ဘက္ထြက္သြားတယ္။ ရခိုင္ဘက္က လူေတြဆို ရင္ေတာ့ စစ္ေတြ၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္ ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ တို႕ က်န္တဲ့ဘက္ပိုင္း တနသၤာရီနယ္ ထားဝယ္အထိ ေရာက္ၾကတဲ့လူေတြရွိတယ္။ အဲဒီလူေတြက သက္ဆိုင္ရာ ေနရာအသီးသီးမွာရွိေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားမဟာမိတ္ေတြ ရဲ႕အကူအညီနဲ႕ စခန္းေတြဖြဲ႕တယ္။ စခန္းေတြအလိုက္ဖြဲ႕ တယ္။ တုိင္းရင္းသားမဟာမိတ္ေတြ အကူအညီနဲ႕ နယ္ စပ္မွာေရာက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအားလံုး လက္နက္ ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္မယ္ဆိုရင္ တစ္ဖြဲ႕တစ္စည္းထဲ လုပ္သင့္တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ တုိင္းရင္းသားမဟာမိတ္ေတြ အကူအညီနဲ႕ စခန္းကိုယ္စားလွယ္ေတြဆံုၿပီးေတာ့မွ အဖြဲ႔ အစည္းဖြဲ႕ရတယ္။ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ တစ္ခါမွမေတြ႕ ဘူးတဲ့ လူေတြနယ္စပ္ကိုေရာက္သြားၿပီး ဟိုမွာအဖြဲ႕အ စည္းေထာင္ရတယ္ဆိုေတာ့ အဖြဲ႕အစည္းတည္ေဆာက္ ဆိုတဲ့ျဖစ္စဥ္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႕ေက်ာ္ရပါတယ္။ မသိေသး တဲ့ လူေတြၾကားမွာ ေခါင္းေဆာင္ၿပီးလုပ္ရတယ္။ အဖြဲ႕အ စည္းၾကားထဲမွာတူညီတဲ့ စည္းကမ္းလုပ္ရတယ္ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕အစည္းတည္ေဆာက္တာနဲ႕ အဖြဲ႕အ စည္းအေတြ႕အၾကံဳ အရမ္းႏုနယ္ေသးတဲ့အခ်ိန္လို႕ေျပာရ မယ္။ ထပ္ေျပာခ်င္တာက ဘာလဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဗဟိုေကာင္စီဖြဲ႕တယ္။ အခုပါလာတဲ့ ကိုထြန္းေအာင္ ေက်ာ္ကဥကၠ႒ျဖစ္တယ္။ သိပ္မၾကာေသးဘူး။ ကြၽန္ ေတာ္တို႕ အေရးညီလာခံေခၚရတယ္။ အဲဒီအေရးေပၚ ညီလာခံက်ေတာ့ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္က အနားယူသြားရ ၿပီး ကုိမိုးသီးဇြန္က ဥကၠ႒ျဖစ္လာတယ္။ သိပ္မၾကာေသး ဘူး။ ဒုတိယအႀကိမ္ အေရးေပၚညီလာခံေခၚရျပန္ေရာ။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕က ခဏခဏအစည္းအေဝးေခၚ ျပႆနာတက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ေျပာခ်င္တာက ကြၽန္ ေတာ္တို႕ အဲဒီတုန္းက ဗဟိုဆိုတဲ့ဟာကမူေတြ၊ ေပၚလစီ ေတြ မဟာမိတ္ဆက္ဆံေရးေတြကလြဲေနလို႕ ေန႕စဥ္စီမံ ကိန္းကိစၥေတြက စခန္းေတြကတိုက္႐ိုက္လုပ္တာ။ ကြၽန္ ေတာ္တို႔မွာတရားစီစဥ္ေရးအာဏာမရွိဘူး။ စီမံခန္႕ခြဲေရး အာဏာမရွိဘူး၊ ဦးေဆာင္မႈအေနနဲ႕ေတာ့ရွိတယ္။ ေျပာ ခ်င္တာကေတာ့ ေန႕စဥ္ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ကိစၥေတြ ရဲေဘာ္ ေတြထမင္းဘယ္သူခ်က္တို႕၊ သစ္ခြဲတာေတြ၊ အျပစ္ေပး တာေတြ၊ စစ္ဆင္ေရးကိစၥေတြကို စခန္းကတိုက္႐ိုက္လုပ္ တာ။ အဲဒီထဲမွာ ပိုၿပီးထူးျခားတဲ့အေျခအေနက အေနာက္ ဘက္မွာေရာက္ေနတဲ့အဖြဲ႕ေတြ အိႏိၵယမွာေရာက္ေနတဲ့အ ဖြဲ႕ဆိုရင္ ေနာက္ပိုင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အခ်ိန္ၾကာမွ ABSDF ဖြဲ႕ျဖစ္တယ္။ ေျမာက္ပိုင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဆို ရင္လည္း ဒီဘက္မွာ ABSDF ဖြဲ႕တယ္။ အခုထူးျခား တာက ကခ်င္နဲ႕ ရခိုင္နဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာရွိတဲ့ ကိုယ္စား လွယ္ေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ညီလာခံကို မ်ားေသာအား ျဖင့္ မေရာက္ၾကဘူး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ေဝးတယ္။ ကခ်င္နဲ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ဘက္ကို ေနာက္ဆံုး ၉၁ ေပါ့။ ညီလာခံကို ကခ်င္ကလာတက္ဖို႕ သံုးလေက်ာ္ၾကာ တယ္။ ေျပာခ်င္တာက ဆက္သြယ္ေရးလည္းမရွိဘူး။ အဲဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးမွာ ဆက္သြယ္ေရးလည္းခက္ တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဗဟိုဆိုတာလည္း စီမံခန္႕ခြဲေရးနဲ႕ တရားစီရင္ေရးအာဏာမရွိဘူး။ အဲဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးမွာ ရွိေနတဲ့ဗဟိုေကာ္မတီမ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ၉၁ ႏွစ္ကုန္ေလာက္ မွာကြၽန္ေတာ္တို႕ ABSDF ညီလာခံကို တတိယအႀကိမ္ ညီလာခံကိုေခၚၾကတယ္။  အဲဒီအခ်ိန္က ကိုမိုးသီးဇြန္က တာဝန္ရွိေနတဲ့ဥကၠ႒ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႕က ညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ညီလာခံထဲမွာ စၾကား တာက ကိုမိုးသီးဇြန္က ကခ်င္ျပည္နယ္ကေန ေၾကးနန္းရ တယ္။ ဟုိဘက္မွာေတာ့ သူလွ်ဳိေတြကဖမ္းမိထားတယ္ ဆိုၿပီးေၾကးနန္းရတယ္။ အေၾကာင္းျပန္လိုက္တယ္လို႕ ေျပာတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက အဲဒီအခ်ိန္မွာ မွတ္မွတ္ရရ ေရဒီယိုကေနၾကားတာက ေက်ာင္းသားတစ္စုထြက္ေျပး လာတယ္။ၿပီးေတာ့သူတို႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေတြ လုပ္တယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိးဖမ္းဆီးမႈေတြရွိတယ္ဆိုေတာ့ မသိေနဘူးလားဆိုေတာ့သိတယ္။ ဘာျဖစ္မွန္းလဲ မသိ ဘူး။ စစ္ထဲမွာကလည္း အဖြဲ႕အစည္းေတြေတာ္လွန္ေရး ၾကားထဲမွာ သတင္းေပးတုိ႕ ဘာတို႕ သူလွ်ဳိေတြလိုက္ လာတယ္ဆိုတာ အားလံုးသိေနတဲ့ အမွန္တရားပဲေလ။ ဒီမွာလည္း ကိုယ့္ကိစၥနဲ႕ကုိယ္ပဲေလ။ ေနာက္ပိုင္းဘယ္ လိုပဲႀကိဳးစားႀကိဳးစား ေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့ ကြဲသြားၾက တာပါပဲ။ ကြဲသြားၾကတဲ့အခါၾကေတာ့ ေျမာက္ပိုင္းက တက္လာတဲ့ ညီလာခံကုိယ္စားလွယ္ေတြက ကိုစုိးလင္း တို႔ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္ေတြက ကြဲသြားတဲ့ဘက္ထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ဘက္ထဲပါလာတယ္။ ေျမာက္ပိုင္းက ဗဟုိ ေအာက္ေရာက္သြားတဲ့သေဘာျဖစ္သြားတာေပါ့။ ညီလာ ခံၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာျပႆနာႀကံဳလဲဆိုတဲ့အခါက် ေတာ့ KNU ရဲ႕ဌာနခ်ဳပ္ကိုထိုးစစ္ဆင္တယ္။ အဲဒီအခါ က်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕က စစ္ေၾကာင္းေတြျပင္ရ၊ ထိုး စစ္ေတြဆင္ရ၊ စခန္းေတြေရႊ႕ရဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔ ေျမာက္ပိုင္းကလာတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ကဲ ဘာ ေတြျဖစ္ေနလဲေတာ့မသိဘူး။ ျပန္သြားလိုက္။ ၿပီးေတာ့မွ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ကိစၥေတြကို ျပန္အေၾကာင္းၾကားလိုက္ ဆိုၿပီး ျပန္လႊတ္လိုက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႕ေစာင့္ေနရတာ ေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ထိုင္းႏိုင္ငံထုတ္ Nation သတင္းစာထဲမွာ ေျမာက္ပိုင္းမွာ သူလွ်ဳိေတြမိလို႕ သတ္ လိုက္ၿပီလို႕ သိရတယ္။ ေျပာခ်င္တာက ကြၽန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အဆံုးအျဖတ္မပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေျမာက္ပိုင္းက ကြၽန္ ေတာ္တို႕ဗဟိုအဖြဲ႕ထဲမွာ စာရင္းဝင္လားဆိုေတာ့ ဝင္ တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဗဟိုအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕တာဝန္ရွိတယ္ဆို တာမျငင္းပါဘူး။ တာဝန္ရွိတယ္လို႕ေျပာတာပါ။ အဲဒီ ကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံတကာကလည္း႐ိုက္ခတ္ တာေပါ့။ ေက်ာင္းသားေတြျဖစ္ၿပီး အခ်င္းခ်င္းသတ္ၾက တယ္။ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္တယ္ဆိုၿပီး ဘာညာ ေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕မွာ ကိုယ္လုပ္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ဘဲ နဲ႕ ဟုိဘက္မွာ အႀကီးအက်ယ္ခံရတယ္။ တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႕မွာ ရိကၡာ ေတာင္ဘက္ကရဲေဘာ္ ေတြ ရိကၡာေတြ အျဖတ္ခံရမယ့္အထိျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံျခား အကူအညီကိစၥက ကြၽန္ေတာ္တို႕ဗဟိုမွာ တိုင္ပင္တယ္။ တိုင္ပင္ၿပီးေတာ့မွ ဟိုမွာျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥက ဘာမွန္းေတာ့ မသိဘူး။ သို႕ေသာ္ မွားလား၊ မွန္လားလည္းမသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီေလာက္အမ်ားႀကီးအထိေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႕ ကြၽန္ေတာ္ထင္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးကာလက လည္းျဖစ္တဲ့အတြက္  အားလံုးက လက္နက္ေတြကိုင္ ထားၾကတယ္။ ဟိုဘက္က ေျမာက္ပိုင္းမွာ အကြဲအျပဲေတြ ျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ေတာင္ပိုင္းမွာ သူလွ်ဳိေတြ ဝင္ေနလို႔ ဒီလိုအကြဲအျပဲေတြ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ကိုယ္ေတြ ေတာင္မွ ေနမထိ၊ ထုိင္မထိျဖစ္ရတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕ လည္းဆိုေတာ့ ကြဲေအာင္ျဖစ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ က တစ္ဖက္ပိုင္းက ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေနတာကိုး။ အဲဒီ အခါက်ေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ စဥ္းစားေတာ့ မသြားဘဲ နဲ႕ေတာ့ ေနလို႕မရဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ စဥ္းစားတာက ဒီေလာက္မ်ားတာလည္း မျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ ျဖစ္ႏိုင္တာက လည္း မွန္လား၊ မွားလားဆိုတဲ့စိစစ္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေန လည္း မရွိဘူး။ သူတို႕ကိုလည္း အမိန္႕ေပးလို႕ မရဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လုပ္ႏိုင္တာတစ္ခုပဲရွိတယ္။ က်န္ေနေသးတဲ့လူေတြကို ဆက္မသတ္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ တို႕ ႀကိဳးစားမယ္။ လႊတ္ေပးႏိုင္ေအာင္ႀကဳိးစားမယ္။ အဲဒီႏွစ္ခုကိုေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားမယ္လို႕ ကြၽန္ ေတာ္တို႕ ထိုင္းနယ္စပ္မွာ ႏိုင္ငံတကာၾကက္ေျခနီ အဖြဲ႕နဲ႕ သြားေဆြးေႏြးတယ္။ ႐ံုးအဖြဲ႕နဲ႕လည္းသြားေဆြးေႏြးတယ္။ အဲဒီလိုေတာ့ျဖစ္ေနတယ္။ အေျခအေနကေတာ့  ဘာမွန္း မသိဘူး။  တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဒီလူေတြရဲ႕ အသက္ အႏၲရာယ္ကို မထိခိုက္ေအာင္ ျပန္လႊတ္ေပးဖို႕ တတ္ႏိုင္ သေလာက္ ငါတို႕သြားေတာင္းပန္မယ္။ ေမတၱာရပ္ခံ မယ္။ ေမတၱာရပ္ခံလို႔ရရင္ သယ္ေပးလို႔ရမလား။ ဒီ ၾကက္ေျခနီအေနနဲ႕ သယ္ေပးလို႕ရမလား။ သံ႐ံုးအေနနဲ႕က ေတာ့ ကူညီေပးလို႕ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႕ကေျပာတာ ကလည္း သံု႕ပန္းမဟုတ္တဲ့အတြက္ အဆင္မေျပဘူး၊ တ႐ုတ္က လက္ခံမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြၽန္ ေတာ္တို႕က ႏိုင္ငံတကာအကူအညီ မရႏိုင္တဲ့အခါက် ေတာ့  ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္တတ္ႏိုင္သလို ႀကိဳးစားၾကည့္ မယ္ဆိုၿပီးသြားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။  အဖြဲ႕အစည္းအေနနဲ႕ ယံုၾကည္မႈေၾကာင့္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ သတ္တာမ်ဳိး လက္မခံႏိုင္ဘူး။ ဒါဗဟို ေပၚလစီျဖစ္တယ္။ ခင္ဗ်ားတို႕ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ဒီလိုအေျခအေနထိျဖစ္ၿပီးမွေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ ေယာက္ယံုၾကည္မွာလည္း မဟုတ္ဘူး။ သံသယေတြ လည္းရွိလာမယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘာလို႕ ဒီအတိုင္းထားမွာ လဲ။ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ပါလို႕ ေျပာတဲ့အခါက်ေတာ့ မဟာမိတ္အကူအညီေတြနဲ႕ ေဆြးေႏြးတဲ့အခါက်ေတာ့ လက္ခံတယ္။ လက္ခံတဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႕ဘက္ကအ ေျခအေနတစ္ခု ေတာင္းဆိုတာက သူတို႕စခန္းေရႊ႕မယ္ ေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႔ ဒီေနရာမွာရွိတာ သူတို႕ေတြသိတယ္။ စခန္းေရႊ႕တဲ့ တစ္ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာေတာ့ ခဏ ထားထားမယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ ျပန္အပ္မယ္ေပ့ါ။ ကြၽန္ေတာ္ တို႕ တစ္ခုထပ္ေတာင္းဆိုတာကေတာ့ သံေျခက်င္းေတြ မခတ္ပါနဲ႕ေတာ့။ စစ္ေဆးတာေတြမလုပ္ပါနဲ႕ေတာ့။ ရဲ ေဘာ္ေတြစားသေလာက္ ရိကၡာနဲ႕က်န္းမာေရးအေစာင့္အ ေရွာက္ေတြထားေပးပါ။ အဲဒါနဲ႕သေဘာတူညီခ်က္ရတာ နဲ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ျပန္လာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ျပန္လာလို႕ ထိုင္းေတာင္မေရာက္ေသးဘူး။ လမ္းမွာပဲ သူတို႔လြတ္ သြားတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေဒါက္တာတို႕ ဘယ္သူ႕ကို ေျပာခဲ့ တာလဲ၊ ေျပာခဲ့တဲ့လူက အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အဲဒီမွာ တာ ဝန္အရွိဆံုးပုဂၢိဳလ္က။
          သူတို႕ေခၚတာက ေျမာက္ပိုင္းဗဟုိေကာ္မတီေပါ့ ဗ်ာ။ အဲဒီတုန္းက ကြၽန္ေတာ္တို႔က ေတာင္ပိုင္းမွာ ABSDF  ဗဟိုတည္ေထာင္ၿပီး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ခံယူထားတာ ကိုး။ သူတို႕ကလည္း ေျမာက္ပိုင္းဗဟုိေကာ္မတီဆိုၿပီး နာမည္ခံယူထားတယ္ဆိုေတာ့ အဲဒီတုန္းကဆိုရင္ ကို ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုသံေခ်ာင္း၊ အဲဒီေကာ္မတီေပ့ါ။ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ရွိမယ္၊ ကိုလွဆန္းရွိမယ္၊ ကိုေနထြန္းရွိမယ္။ အဲဒီ လူေတြေပ့ါ။ ေျမာက္ပုိင္းမွာလည္း အဲဒီလူေတြ ရွိေနၾက ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူတို႕ကိုေျပာရတာေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္တို႕ၾကားတာက လူအေယာက္ ၃ဝဝ ေလာက္ ရွိတဲ့အထဲမွာ ၁၅ဝ ေလာက္က ေထာက္လွမ္း ေရးလို႔ စြပ္စြဲခံရတယ္ေပါ့။ တေလာက အဲဒီမွာပါခဲ့တဲ့ မိဘတစ္ေယာက္ရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးဖတ္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီ တုန္းက ေျမာက္ပိုင္းေက်ာင္းသားေလးက အသက္ ၁၅ ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိေသးတယ္။ အဲဒီေတာ့ ၁၅ ႏွစ္အရြယ္ ေက်ာင္းသားေလးကို ဘာလို႔ ေထာက္လွမ္းေရးလို႕စြပ္ စြဲၿပီး ညႇဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္တာလဲေပါ့။ ျပန္လာတဲ့ ေက်ာင္း သားအမ်ားစု ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ ေျမာက္ပုိင္း ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုမွ လက္မခံၾကဘူး။ ေဒါက္တာေျပာပံုအရဆိုရင္ တကယ္ဒီကိစၥျဖစ္တဲ့အခါ မွာ ကုိေအာင္ႏိုင္၊ ကိုသံေခ်ာင္းတို႕ တာဝန္ရွိတယ္လို႕ ဆိုလာတာလား။
          ဆိုလိုတာမဟုတ္ဘူးေလ။ အျဖစ္မွန္က သူတို႕ လည္း စြပ္စြဲေျပာစရာမလိုဘူး။ ေျမာက္ပိုင္းဗဟိုေကာ္ မတီဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ ဒီကိစၥကို အေရးယူေဆာင္ရြက္တယ္ လို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေျပာတာေလ။

ေရလႈိင္းစစ္ဆင္ေရးဆုိၿပီးေတာ့ စစ္ဆင္ေရးတစ္ခု ရွိတယ္ေပါ့။ အဲဒီစစ္ဆင္ေရးက ျဖစ္ပ်က္လာတဲ့ ကိစၥ ေတြကို ေဒါက္တာအေနနဲ႕ တာဝန္ယူပါ့မယ္လို႔ဆိုၿပီး တစ္ခုဖတ္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီ ေရလႈိင္းစစ္ဆင္ေရးဆိုတာ ဘာလဲမသိဘူး။
          ေရလႈိင္းစစ္ဆင္ေရးဆိုတာ ေျမာက္ပိုင္းကေနၿပီး ရွာေဖြေတြ႕ရွိလာတဲ့ဟာကို သူတို႕အစီရင္ခံၿပီးတင္ျပလာ တဲ့ဟာ။ အဲဒါက သူတို႕စီမံခ်က္က ကြၽန္ေတာ္တို႕ၾကား ထဲမွာ အဖြဲ႕အစည္းေတြ ၿပိဳကြဲေအာင္ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ကို လုပ္ၾကံဖို႕ရွိတယ္။ မဟာမိတ္အဖြဲ႕အစည္းေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ၾကားထဲမွာ ေသြးကြဲေအာင္လုပ္ဖို႕ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ဟာကုိ လုပ္ဖို႕စီမံခ်က္ဆိုၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႕အပ္လိုက္ တယ္။ ေရလႈိင္းစီမံခ်က္ကို ကြၽန္ေတာ္တာဝန္ယူတာ မဟုတ္ဘူးေလ။ ေရလိႈင္းစီမံခ်က္က ေထာက္လွမ္းေရး လို႕ ေျပာေနတဲ့လူေတြက အဲဒီလိုမ်ဳိးလုပ္လာတယ္လို႕ ေျမာက္ပိုင္းေကာ္မတီက တင္ျပထားတာ။ ကြၽန္ေတာ္ တို႔က လုပ္ထားတာမဟုတ္ဘူး။

ေျမာက္ပုိင္း  ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ေဒါက္တာက ျမန္မာ ႏိုင္ငံေရးကို အစဥ္တစိုက္လုပ္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အ ရမ္းလည္း ခ်မ္းသာေနတယ္။ က်ည္ကာကားေတာင္ ဝယ္စီးႏုိင္ေနတယ္လို႕ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ၾကားထားရပါတယ္။
          ကြၽန္ေတာ္ရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တာဝန္ယူတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥကို နည္းနည္းထပ္ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါက အဆင့္ဆင့္ရွိပါတယ္။ ပထမေတာ့ ကိုယ့္ဧရိယာမွာ ျဖစ္ တဲ့ကိစၥ ကြၽန္ေတာ္တို႕ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္က ရြာသား ရဲ႕ဝက္ကို သတ္စားလိုက္တယ္ ဆိုပါေတာ့၊ အဲဒါကေတာ့  မင္းကိစၥပဲဆိုၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႕ေနလို႕မရဘူး၊ အဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ တာဝန္ရွိတယ္လို႕ ကြၽန္ေတာ္ထင္ပါ တယ္။ တာဝန္ရွိတာနဲ႕ အျပစ္ရွိတာနဲ႕ မတူဘူးလို႕ ကြၽန္ ေတာ္ထင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ အခုေျပာေနတာေတြက  ဘာလဲဆိုေတာ့ တစ္ေန႕ေန႕ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ဒီအျဖစ္မွန္ ေပၚေပါက္ေရးကိစၥကို စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္တစ္ခုနဲ႕ ေဖာ္ ထုတ္သင့္တယ္လို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕က တစ္ခိ်န္လံုးေျပာ ခဲ့ပါတယ္။ အရင္တုန္းကလည္း ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ တဲ့အခါ ဒီကိစၥကို ရွင္းရမွာပဲလို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ကေျပာၿပီး သားပါ။ ေျမာက္ပိုင္းကိုလည္း ေျပာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ကိုယ္တိုင္လည္း ခံယူထားတယ္။ အမွန္ ဘာမွန္းမသိလို႕ အဲဒါကိုရွင္းရမယ္။ ေျမာက္ပိုင္းမွာ စစ္တဲ့ေဆးတဲ့ကိစၥ ေတြ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္တယ္ဆိုတဲ့ကိစၥေတြရွိ တယ္။ မွန္တာ၊ မွားတာ ကိစၥေတြကို ေသခ်ာမသိႏိုင္ တာကလြဲလို႕ မွန္မွန္မွားမွား လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္ တာကမွားကိုမွားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ဒီလိုပဲခံယူထား တယ္။ စစ္ေျမျပင္မွာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ သတ္ၾကတာက တစ္မ်ဳိးေပါ့။ စစ္႐ံႈးလို႕လက္နက္ခ်တဲ့ အခါမွာေတာင္ သံု႕ပန္းဆိုၿပီး လက္ခံထားၾကရေသးတာ ပဲ။ ဒီလိုမ်ဳိးအေျခအေနမွာ ေသဒဏ္ေပးတဲ့ကိစၥကို ကြၽန္ ေတာ္တို႕ လက္မခံႏိုင္ဘူးေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ခါတည္းေျပာခ်င္တာက  အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ တို႕ ABSDF တရားစီရင္ေရးစနစ္ဆိုတာ ေသခ်ာမရွိဘူး။ စစ္ပြဲေတြလုပ္ရင္းနဲ႕ပဲ အဖြဲ႕အစည္းေတြထူေထာင္ၾကတာ ဆိုေတာ့ တရားစီရင္ေရးမရွိဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ တို႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ ေကာင္းသြားတာရွိတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဆိုရင္ ဗဟိုရဲ႕စီမံခန္႕ခြဲမႈနဲ႕ေဆာင္ရြက္မႈေတြ၊ တည္ေဆာက္ မႈေတြ မွန္ကန္ရမယ္ဆိုတဲ့ကိစၥေတြကို ရဲေဘာ္ေတြေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ား လက္ခံသြားၾကတာရွိတယ္ဆိုေတာ့ ေကာင္း သြားတယ္။
          ABSDF မွာ အဲဒီအေတြ႕အၾကံဳမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ရခဲ့တဲ့ကိစၥေပါ့။ ေနာက္တစ္ခုက တာဝန္ရွိတယ္လို႕ယူ ဆလို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေျမာက္ပိုင္းေတြ တတ္ႏိုင္သမွ် ကြၽန္ေတာ္ႏိုင္သမွ် သြားၿပီးေတာ့ညႇိႏိႈင္းေပးတယ္။ ကြၽန္ ေတာ္အဲဒီလိုပဲေျပာခ်င္ပါတယ္။ ကယ္ေပးတယ္လို႕ မသံုး ခ်င္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႕တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ကြၽန္ေတာ္ တို႕တတ္ႏိုင္သမွ် ေနာက္ထပ္ဆိုးဆိုးဝါးဝါးေတြ ထပ္မ ျဖစ္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ညႇိႏိႈင္းေပးတယ္။ ဒီေန႕ထက္ ထိလည္း ကြၽန္ေတာ္တာဝန္ခံၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဘက္က ကြၽန္ေတာ္ရွင္းျပေနတယ္။ ခုနကေျပာသလိုပဲ ကြၽန္ေတာ္ တာဝန္ရွိတုန္းမွာ ဒီေကာ္မရွင္မ်ဳိးဖြဲ႕တယ္ဆိုလို႕ရွိရင္ ပြင့္ လင္းတဲ့၊ မွ်တတဲ့ တရားစီရင္ေရးစနစ္ရွိလာႏိုင္တဲ့ အ ေျခအေနမ်ဳိးမွာ ရွိတယ္ဆိုလို႕ရွိရင္ ေကာ္မရွင္ဖြဲ႕သင့္ တယ္။ အျဖစ္မွန္ဘာလဲဆိုတာကိုလုပ္သင့္တယ္။ မွန္တာ ေတြ၊ မွားတာေတြ ရွာေဖြသင့္တယ္။ မွားတာေတြလုပ္ ေဆာင္တဲ့ကိစၥမ်ဳိးမွာ လိုအပ္သလို ဆက္လက္ၿပီးအေရး ယူသင့္တယ္။ အဲဒီကိစၥေတြမွာလည္း ကြၽန္ေတာ္ အျပည့္ အဝပူးေပါင္းပါဝင္တယ္။ တကယ္လို႕မ်ား တာဝန္ရွိတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္က အျပစ္ရွိတယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ ခံသြားမွာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တာဝန္ရွိမႈကို  ကြၽန္ေတာ္ခံယူထား ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခုနကေျပာသလိုေပါ့ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ မပတ္သက္တဲ့ကိစၥကို အတင္းပတ္သက္တယ္လို႕ေျပာ ေတာ့လည္း ကြၽန္ေတာ္လည္းနားမေထာင္ရဲဘူး။ စိတ္မ ေကာင္းျဖစ္႐ံုကလြဲလို႕ ဘာျဖစ္မွာလဲ။ အဲဒီလိုတာဝန္ရွိ တဲ့သူ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ခင္ဗ်ားက မတားဘူး လား။ ခင္ဗ်ားကမသိဘူးလားဆိုရင္ေတာ့ သိလည္း မသိဘူး။ တားလို႕ရသေလာက္တားတယ္။ အဲဒီလူေတြ ကို ခင္ဗ်ားက အေရးမယူဘူးလားဆို ကြၽန္ေတာ္က ဘယ္လိုသြားအေရးယူရမလဲ။ ကြၽန္ေတာ္မွာ စီရင္ပိုင္ခြင့္ လည္း မရွိဘူး။ အာဏာလည္းမရွိဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဒီဘက္ကေနၿပီးေတာ့မွ တစ္ျခားႏိုင္ငံ အစိုးရလိုမ်ိဳး တပ္ႀကီးလႊတ္ၿပီး သြားဖမ္းစစ္ဆိုတာလိုမ်ဳိး ကြၽန္ေတာ္ တို႕မွာ အဲဒီလိုအေျခ အေနမ်ဳိးမွမဟုတ္တာ။ ဒါကို ကြၽန္ ေတာ္နားလည္ေအာင္ ေျပာျပတာ။ ေနာက္တစ္ခုက ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္ဘဝဆိုတာ  ၾကမ္းတမ္းပါ တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ABSDF ေက်ာင္းသားေတြ အမ်ား စုေရာက္သြားၾကလို႕ ေရ႕ွအဖြဲ႕အစည္းေတြက ျဖစ္တဲ့ ဟာမ်ဳိးကုိ အခုလိုျဖစ္တဲ့ ဟာမ်ဳိးေတြရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါ ကြၽန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းသား အဖြဲ႕အစည္းက ကုိယ္ထူ ကိုယ္ထကုိယ့္ကံၾကမၼာျပ႒ာန္းခြင့္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဘာ သာေနႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားၾကတာဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕ တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႕နဲ႕ တျခားတုိင္း ရင္းသား မဟာမိတ္ေတြနဲ႔ လက္နက္ကိုင္တိုက္ရတယ္ ဆိုတာ တစ္ခါမွမရွိဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕ႏွစ္ဖြဲ႕ကြဲ တယ္။ ကိုမိုးသီးနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔နဲ႔ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ေသနတ္နဲ႔ပစ္ၿပီး ေခ်မႈန္းၾကတယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ခုနကိစၥျဖစ္သြားတဲ့အ ခါက် ကြၽန္ေတာ္က အခ်င္းခ်င္းသတ္ျဖတ္တဲ့ သူလို႔ ဘာလို႔ျဖစ္သြားတာၾကေတာ့ က်န္တဲ့ရဲေဘာ္ေတြ အမ်ား စုလည္း စိတ္မေကာင္းၾကဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက တစ္ခါ တည္းပဲ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တာက ဘာလဲဆိုေတာ့ ဒီေတာ္ လွန္ေရးထဲမွာ က်ဆုံးသြားတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြလည္း အမ်ား ႀကီး ထိခိုက္နာက်င္ခဲ့ရတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး။ တကယ္ ပဲ ေက်ာင္းသားေတာ္လွန္ေရးကိုယံုၿပီး လုပ္ခဲ့တဲ့သူ ေတြလည္း အမ်ားႀကီးဆိုေတာ့ ဒီကိစၥေတြ အျဖစ္ဆိုး ႀကီးျဖစ္သြားတာရွိတယ္။ ဒီကိစၥေၾကာင့္မို႔လို႔ ABSDF တစ္ခုလုံးရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ က်ဆုံးသြားတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြကို မထိခိုက္ေစခ်င္ဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ ေမတၱာရပ္ခံပါ တယ္။ ခုနက ခ်မ္းသာလား၊ မခ်မ္းသာလားဆိုတဲ့ကိစၥ က ကြၽန္ေတာ့္မွာ ကားတစ္စီးရွိပါတယ္။ က်ည္ကာ ကားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီကေစ်းနဲ႔တြက္ရင္ သိန္းႏွစ္ ရာေလာက္တန္ပါတယ္။ ဒီဟာ တန္ဖိုးရွိလား၊ မရွိလား ကြၽန္ေတာ္မသိဘူး။ ကြၽန္ေတာ္အိမ္ငွားေနတယ္။ ေနာက္ မေန႔က ေျပာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဒီဘက္မွာ ေျပာေျပာေန သလို ႏုိင္ငံေရးလုပ္စားသလားလို႔ေမးရင္ ကြၽန္ေတာ္ ၂၄ ႏွစ္စလုံး ကြၽန္ေတာ္ဆိုက္ကားတစ္ခါမွ မနင္းဖူးဘူး။ ဆရာဝန္အလုပ္နဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ဝင္ေငြ တစ္ခါမွ မရွာဖူးဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ေတာထဲမွာေနတုန္းက သူမ်ားေကြၽးတဲ့ထမင္း စားတယ္။ သူမ်ားေပးတဲ့ ေသနတ္ကိုကိုင္တယ္။ သူမ်ား ေပးတဲ့ က်ည္ဆန္နဲ႔ စစ္တိုက္တယ္။ ဒီၿမိဳ႕ေပၚႏုိင္ငံေရးအ လုပ္ ေတြလုပ္လာေတာ့လည္း ကြၽန္ေတာ္ခုနက ေျပာသ လိုပဲ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ NGO အကူအညီအေထာက္အပံ့ေပါ့။ အဲဒီကူညီေထာက္ပံ့တဲ့ထဲကေန ရသင့္ရထိုက္တဲ့ ေထာက္ ပံ့ေငြ အဲဒါဟာမ်ဳိးနဲ႔ပဲေနပါတယ္၊ စားပါတယ္။ ဒီကေျပာ တဲ့ စကားနဲ႔ေျပာရင္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္စား သလားလို႔ေျပာရင္ ႏုိင္ငံေရးအလုပ္နဲ႔ပဲ ကြၽန္ေတာ္ထမင္းစားပါတယ္။ ေရွ႕ ေလွ်ာက္မွာလည္း ႏုိင္ငံေရးအလုပ္နဲ႔ပဲ ထမင္းစားတဲ့လူေတြ  ကို ေဖာက္ျပန္တဲ့လူေတြလို႔ မသတ္မွတ္သင့္ပါဘူး။ အ မ်ားအတြက္ ကြၽန္ေတာ္ရယ္လို႔ ရည္စူးၿပီး ေျပာတာမဟုတ္ ပါဘူး။ တစ္ခါတေလမွာ အမ်ားအတြက္လုပ္တဲ့အခ်ိန္ မွာ ကိုယ့္အိတ္ထဲက ကိုယ့္ပိုက္ဆံစိုက္သုံးၿပီး လုပ္တာ အမြန္ျမတ္ဆုံးပါ။ အေကာင္းဆုံးပါ။ လုပ္ႏုိင္တဲ့သူေတြရွိ ရင္ အေကာင္းဆုံးပါ။ ဒါေပမဲ့ ေခတ္ေတြစနစ္ တျခား ႏုိင္ငံေတြေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါဆိုလို႔ရွိရင္လည္း၊ တ ကယ္လည္းေတာ့ သမၼတ အိုဘားမား သူအျပင္မွာလုပ္ လို႔ရွိရင္ ဒီထက္ ငါးဆ၊ ဆယ္ဆေလာက္ရပါတယ္။ သူအနစ္နာခံၿပီးေတာ့ သူအခုရတဲ့ လခနဲ႔ သူအလုပ္လုပ္ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူရတဲ့ လခက သာမန္စာေရးနဲ႔စာရင္ မ်ားေသးတာပဲ။  ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အဲလိုမ်ဳိးပဲ လုပ္ရမယ္ေျပာရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သမၼတအိုဘားမားလို လူမ်ဳိးရမွာမဟုတ္ဘူး။ အဲလိုလုပ္မွလည္း တတ္ကြၽမ္း တဲ့သူေတြ ဘယ္ေတာ့မွရွိမွာမဟုတ္ဘူး။ ေရရွည္မွာ ကြၽန္ ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဗမာစကားအသုံးအ ႏႈန္းကလည္းခက္တယ္။ Professionalism လို႔ေျပာရင္ ေၾကးစားဆိုၿပီး ဘာသာျပန္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ႏိုင္ငံ ေရးကို Professional ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္တဲ့လူေတြနဲ႔ ကြၽန္ ေတာ္တို႔လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အဲလိုလုပ္တဲ့ သူေတြက လည္း ကိုယ့္သားသမီးကို ေက်ာင္းမထားႏုိင္၊ ထမင္း မေကြၽးႏုိင္တဲ့ ဥစၥာမ်ဳိးနဲ႔လည္း လုပ္ရမယ္ဆိုရင္လည္း အဲဒီႏုိင္ငံေရးစနစ္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ တိုးတက္ေကာင္းမြန္ တဲ့ စနစ္မ်ဳိးရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲေတာ့ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရင္ အလကားလုပ္ရမယ္ဆိုေတာ့ အမ်ားအတြက္လုပ္တာကို ေပါေပါပဲပဲ ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးျဖစ္တဲ့အျမင္မ်ဳိးေတြကိုေတာ့ မျမင္ေစခ်င္ဘူး။ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တဲ့အထဲမွာလည္း အသိ ပညာရွင္ေတြ၊ အတတ္ပညာရွင္ေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆဲြ ေဆာင္စည္း႐ုံးႏုိင္မွ သူတို႔ဘဝကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဖန္တီး ေပးႏုိင္မွ ကြၽန္ေတာ္တို႔လိုခ်င္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ဳိးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ရမွာေပါ့။ အဲသတင္းမွာပါတာကိုလည္း ဖတ္မိပါတယ္။ အမ်ားသူငါလည္း ေမးလို႔ရရဲ႕သားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ကိုလည္း ေမးလို႔ရရဲ႕သားနဲ႔ ဘာလို႔အဲလိုထည့္ လည္းမသိဘူး။   က်ည္ကာကားႀကီးစီးတယ္ဆိုေတာ့ သမၼတႀကီးထက္ေတာင္ ကြၽန္ေတာ္က နည္းနည္းအဆင့္ ျမင့္ေနသလိုျဖစ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က မဟုတ္ပါဘူးလို႔ အတိအလင္းေျပာပါတယ္။

ဒီသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကို ဦးေဆာင္ေနၾကတဲ့ ေျမာက္ပိုင္း ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေဟာင္း ေတြရွိတယ္ေပါ့ ေဒါက္တာ။ ေဒါက္တာလည္း ျမန္မာျပည္ေရာက္စဥ္မွာ သူတို႔နဲ႔ေဆြး ေႏြးဖို႔ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႔နဲ႔ေတြ႕ဆုံဖို႔ စဥ္းစားထားတာမ်ဳိး ရွိလား။
          ကြၽန္ေတာ္မလာခင္မွာ ကြၽန္ေတာ္တစ္သီးပုဂၢလလာ တယ္ဆိုေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့အဖြဲ႕အစည္းအား လုံးကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္သြားရင္ ဘာေတြ ေျပာရမလဲ ဆိုတာမ်ဳိးတိုင္ပင္ေဆြးေႏြးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဒီလိုသြား လို႔ရွိရင္ ကြၽန္ေတာ္က အရင္လာမိတဲ့သူျဖစ္တာကိုး။ ဆိုေတာ့ ေျမာက္ပိုင္းကိစၥကို ေျပာရမွာပဲ။ ေျပာရမယ့္ ကိစၥက်ေတာ့ မတ္လတုန္းက ကြၽန္ေတာ္ထုတ္ျပန္ေၾက ညာခ်က္ ထုတ္ထားတာ ရွိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ABSDF နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ပထမဆုံး ေဆြးေႏြးတာက ဘယ္လိုထင္မလဲ မသိဘူး။ ဒါေပမဲ့ သတင္းစာေတြထဲမွာ လာမွာက ABSDF ဥကၠ႒ေဟာင္း သံုးေယာက္ျပန္လာၿပီဆိုလို႔ လာမွာပဲကိုး။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရည္ရြယ္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အက်ဳိးေဆာင္ေတြက ေစတနာရွိတယ္မရွိဘူးလို႔ ကြၽန္ ေတာ္မေျပာခ်င္ပါဘူး။ သူတို႔လည္း ရွိခ်င္မွ ရွိမွာ တိုက္ ဆိုင္မႈလည္းျဖစ္ႏုိင္တယ္။ သက္ဆိုင္မႈလည္းျဖစ္ႏုိင္ တယ္။ ဒါေပမဲ့ အနည္းနဲ႔အမ်ား အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္ဖို႔ ေဆြးေႏြးေနရာက အဆင္မေျပေသးတဲ့ ABSDF အေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္နဂိုအဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ေျပာမယ္ဆိုရင္ စိတ္ ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူးေလ။ ဥကၠ႒ေဟာင္း သံုးေယာက္  ျပန္လာၿပီးေတာ့ အဖြဲ႕အစည္းက ေနာက္မွာ က်န္ေနတဲ့ ဥစၥာမ်ဳိးလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရ သလို ရဲေဘာ္ေတြလည္း စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ ေမးပါတယ္။ သူတို႔ကလည္း ေျပာပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ကလည္း ဥကၠ႒ေဟာင္းျဖစ္ေနတာဆိုေတာ့လည္း ဘာ တတ္ႏုိင္မွာလဲေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ေျမာက္ပိုင္းကိစၥေမးပါ တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေတြ႕ရမလား၊ ေဆြးေႏြးရမလားဆို ေတာ့ အခုေျပာတဲ့ကိစၥေတြကို သူတို႔ေျပာခြင့္ျပဳတယ္။ ေတြ႕ရမယ့္ကိစၥ၊ ေဆြးေႏြးရမယ့္ကိစၥ အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္ျဖစ္လို႔ရွိရင္ ပါဝင္ရမယ့္ ကိစၥက ေတာ့ အဖြဲ႕အစည္းတာဝန္ရွိတဲ့သူေတြ ကပဲ လုပ္ပါ့မယ္ ေျပာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို လုပ္ခြင့္မေပးတဲ့အတြက္ ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္အခု ေလာေလာဆယ္လုပ္လို႔မရပါ ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ထပ္ၿပီးေတာ့ ေမးေနပါေသး တယ္။ သူတို႔ဘက္က ဘာေျပာခ်င္သလဲ။ ဒီလိုေတာ့ရွိ တယ္ဆိုတာ ေမးေနပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က အ ဖြဲ႕အစည္းမဟုတ္တဲ့အခါက်ေတာ့ အဖြဲ႕အစည္း စကား ေျပာလို႔မရဘူး။ ကြၽန္ေတာ္အခုေျပာလို႔ရသေလာက္က  အကုန္ေျပာလို႔ရပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ေဒါက္တာဟိုအရင္တုန္းက ဟိုအစိုးရ ေဟာင္းေခတ္တုန္းကေပါ့။ ေဒါက္တာတို႔ နာမည္ေခၚမိ   ႐ုံနဲ႔ အစစ္ခံရတာတို႔ ေဒါက္တာတို႔နဲ႔ အျခားနည္းလမ္း တစ္ခုနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ရွိရင္ ပုဒ္မအနည္းဆုံး ၅ ည၊ ၁၇/၁ တို႔နဲ႔  ဒါမ်ဳိးေတြနဲ႔ ေထာင္က်သြားတဲ့သူရွိ တယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း ျပန္လြတ္ေလာက္တယ္ထင္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ လည္း ရွိေနဆဲပဲလို႔ထင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ေဒါက္တာတို႔က အစိုးရႏွင့္ တရားဝင္ေဆြးေႏြးခြင့္ရေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီလို ေဒါက္တာတို႔နဲ႔ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့သူေတြ (ႏုိင္ငံေရးအရ ေပါ့) (သို႔မဟုတ္) စြပ္စြဲခ်က္အရ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့သူ ေတြကိုေရာ  လြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ ေတာင္းဆိုဖို႔မရွိ ဘူးလား။ သူတို႔လြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ ဘယ္လိုႀကိဳး စားမလဲ၊ အဲဒါေလးသိခ်င္ပါတယ္။
          ပထမတစ္ခု အရင္ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ ရဲ႕လူေတြလည္း ေတြ႕မွာပါ။ တစ္ခုခုေပါက္ကြဲမႈျဖစ္တာ နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔နာမည္မပါသေလာက္ ရွားတယ္။ (ရယ္ လ်က္) တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္လည္း ကြၽန္ေတာ္နယ္စပ္ ေရာက္တုန္းက  ေရာက္ေရာက္ခ်င္းကလည္း  ကိုယ္ လည္းေက်ာင္းသားအဖြဲ႕အစည္းျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေျပာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဗမာျပည္မွာေနတုန္း က ကြၽန္ေတာ္တို႔တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ရွိရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သိပ္မခံစားရဘူးဆိုေတာ့ ကိုယ့္အခြင့္အေရး ကို ကိုယ္တိုက္ေနတဲ့အခ်ိန္တည္းမွာပဲ သူမ်ားအခြင့္အေရး ဆုံး႐ႈံးေနတာကို ျမင္ႏိုင္ခဲ့ဖို႔ နည္းတယ္။ သူတို႔ဘက္က ရပ္တည္ခ်က္ နည္းတယ္ဆိုေတာ့ ဒါေတြနဲ႔တစ္ၿပိဳင္တည္း ေျပာသလိုပဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဗမာျပည္ဘက္မွာ ေနတုန္းက ကြၽန္ေတာ္အရမ္းမုန္းတဲ့ကိစၥရွိတယ္။ မီးရထားဗုံးခြဲတာတို႔၊ သေဘၤာကိုပစ္တာကိစၥေတြဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ စစ္ေရးစစ္ရာက လုပ္မယ္ဆိုရင္ စစ္ဘက္ပစ္မွန္ေတြပဲ လုပ္သင့္တယ္လို႔ထင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီလိုအရပ္ သားကိစၥနဲ႔လုပ္တာ ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း မႀကိဳက္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သေဘာမတူဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အေတြ႕အ ႀကံဳအရ ကြၽန္ေတာ္လက္မခံဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အဖြဲ႕အ စည္း ကြၽန္ေတာ္အဲသေဘာထား လုံးဝမရွိဘူး။ ေျပာမယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒါေတြက အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္မို႔လို႔ နာမည္တပ္ၿပီးေတာ့မွ အမႈႀကီးေအာင္လုပ္တဲ့ကိစၥမ်ဳိးေတြ မို႔လို႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။ ဒါကအဖက္ဖက္ကေပါ့၊ ေနာက္တစ္ ခုက ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္း သားကိစၥေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ ဖူးပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ထင္တယ္။ ၂ဝ၁ဝ ျပည့္ႏွစ္ေလာက္ က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလြတ္ေျမာက္ဖို႔ကိစၥကို Campaign လုပ္တယ္။ လက္မွတ္ေပါင္း ေျခာက္သိန္းခုနစ္ေသာင္း ေက်ာ္ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔နယ္စပ္မွာ လႈပ္ရွားေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြအားလုံးထဲကေန တရားဝင္ကိုယ္စား လွယ္အေနနဲ႔ မစၥတာဘင္ကီမြန္းျမန္မာျပည္ကို မလာ ေသးခင္အခ်ိန္မွာ တစ္ခါမွအစဥ္အလာမရွိဖူးတဲ့ ေတြ႕ဆုံ ခြင့္နဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လြတ္ ေျမာက္ဖို႔ကိစၥကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေျပာႏုိင္ခဲ့တယ္။ အခု ေနာက္ပိုင္း ႏုိင္ငံတကာကိစၥေတြ အေရးယူေဆာင္ရြက္ မႈေတြအားလုံးမွာ ျမန္မာျပည္နဲ႔ျပန္လည္ေတြ႕ဆက္စပ္ႏုိင္ ဖို႔အတြက္ကို  ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလြတ္ေျမာက္မွသာ လွ်င္ ငါတို႔အေနနဲ႔ ထိေတြ႕ဆက္ဆံမယ္ဆိုတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ရဲ႕ ေပၚလစီကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပထမဦးဆုံးအခ်က္အေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခ်ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ကုလသမဂၢရဲ႕ အႀကိမ္ႏွစ္ ဆယ္ေက်ာ္ အႀကိမ္ ဒီလူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္ ဆုံးျဖတ္ ခ်က္ေတြထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကိစၥဆိုတာ အၿမဲ တမ္း ကြၽန္ေတာ္ေျပာခဲ့တယ္။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားထဲက ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ကိုမင္း ကိုႏုိင္အျပင္ မနီလာသိန္း၊ မမီးမီးတို႔ ေဇာ္ထက္ကိုတို႔က အစ တျခားႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ နာမည္ေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ပိုမိုရင္းႏွီးေအာင္ ကြၽန္ ေတာ္တို႔ မိတ္ဆက္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ အစိုးရအဖြဲ႕ကိုယ္စား လွယ္ေတြနဲ႔ စေတြ႕ကတည္က ကြၽန္ေတာ္တို႔ပထမဆုံး ေပးတဲ့ ေတာင္းဆိုတဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္း သားေတြ လြတ္ေျမာက္ဖို႔နဲ႔ တစ္ျပည္လုံးအတိုင္းအတာ အပစ္ခတ္ရပ္စဲခြင့္၊ ေနာက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ AAPP က ေပးတဲ့ ျပဳစုေပးထားတဲ့ စာရင္းေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေပးခဲ့တယ္။ မေန႔ကအထိ ေလဆိပ္မွာ ကြၽန္ေတာ္ေျပာ တဲ့အထိ ေနာက္ေန႔အစိုးရ တာဝန္ရွိတဲ့သူေတြ ထပ္ေတြ႕ ဆုံမယ့္ကိစၥမွာ က်န္တဲ့ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္း သားေလးရာ ေက်ာ္နဲ႔ Black List မွာ ဘယ္သူမွန္းမသိဘဲ ရွိေနတဲ့သူေတြ မရွိ သင့္ေတာ့ဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ထပ္ေျပာဦးမွာျဖစ္ပါ တယ္။ ဆိုေတာ့ သူတို႔ဘက္ကလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲမွာ အဲလူေတြမရွိေစရေတာ့ပါ ဘူး။ အဆင့္ဆင့္လုပ္သြားပါမယ္လို႔ ကတိရထားၿပီးသြား ပါၿပီး။

၈၈ ေက်ာင္းသားေတြျဖစ္တဲ့ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔နဲ႔ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔နဲ႔ေတြ႕ဖို႔ ရွိပါသလား။

No comments:

Post a Comment